'Jan Kooijman'

Een uitleg over 'Pijnlijke schoonheid'

Na het zien van de film 'Verliefd op Ibiza', waren mijn dochters en ik het erover eens. Jan Kooijman is adembenemend mooi en niet alleen aan de buitenkant. Op facebook plaatste ik de opmerking: 
'Wij kijken de film 'Verliefd op Ibiza' . Ik zit met Lo en Ro zwijmelend te kijken naar de pijnlijk mooie Jan Kooiman! Ahahaha wat is die man leuk!'

Daarop kwam de vraag: hoe kan iets nou pijnlijk mooi zijn?

Nou dat wilde ik voor mijzelf ook wel eens uitleggen, dus heb ik daar iets over geschreven. Het is ook terug te vinden op facebook, maar wil het stukje graag ook in mijn Blog bewaren. Er zijn op Wikipedia meerdere ideeën terug te vinden over schoonheid. 
Deze quote bijvoorbeeld:
'Schoonheid is een idee of gevoel van aangenaam uiterlijk of innerlijk, uitstraling van een persoon, dier, (kunst) object, landschap of aangenaam geluid, in het bijzonder muziek. Schoonheid is niet volledig subjectief. ' 
We hebben allemaal onze ideeën over 'schoonheid'. Het 'schoon' in het woord heeft te maken met het schoon zijn van onzuiverheden. Wat je dan maar ook als schoonheid benoemd, het is zuiver, zonder fouten en oneffenheden, het treft je, geeft je een beleving van genoegen, bevestiging, betekenis of goedheid. een gevoel van compleetheid, verwondering en vervulling.
Wanneer je met schoonheid in aanraking komt heeft dat aantrekkingskracht en invloed op het emotioneel welzijn.
In Wikipedia staat ook: ' In zijn diepgaandste zin zou schoonheid een ervaring van positieve weerspiegeling over de betekenis van het eigen bestaan kunnen veroorzaken. '
Met andere woorden is het ervaren van schoonheid een reflectie van je eigen 'goedheid' van dat wat we in de spiritualiteit nastreven te bereiken, goedheid en schoonheid kunnen dan ook doelen zijn in dit aardse leven.
Doelen die niet voor iedereen zomaar binnen handbereik liggen. In veel gevallen is het hard werken om schoonheid en goedheid te ervaren en dit uit te dragen.
Volgens mij kan schoonheid dan ook als pijnlijk worden ervaren. Het besef dat schoonheid bestaat, dat het in je nabijheid is, maar dat je wezen het nog niet werkelijk kan aanraken of ervaren, kan als pijn ervaren worden.
Daarnaast kan schoonheid een schok geven in het gevoelsgebied rondom het hart. De ziel wordt geraakt. Iets wat als mooi ervaren wordt, kan dus ook pijn veroorzaken.
Tegenover schoonheid staat lelijkheid. Wanneer je last hebt van het nastreven van perfectionisme is deze grens heel dun. Dan is alleen absolute schoonheid goed genoeg en zal dat wat minder is ook als pijnlijk ervaren worden.

Volgens Plato
Voor Plato (428 v. Chr. - 354 v. Chr) was kunst een slechte imitatie mimesis. Volgens hem was een voorwerp slechts een kopie van een ideale werkelijkheid of idee. Kunst was een imitatie van een voorwerp en dus een kopie van een kopie. Alle imitaties slaagden er op geen enkele manier in om de werkelijkheid uit te beelden.

Volgens Aristoteles
De Atheense school, Stanza della Segnatura, Vaticaan
Aristoteles (384 v. Chr.- 322 v. Chr.) leerling van Plato, beschreef tragedies en stelde dat iets schoon of mooi is wanneer er niets aan toegevoegd of van afgehaald kan worden zonder dat het slechter wordt. Schoonheid is een objectieve en inherente eigenschap van een voorwerp en heeft te maken met de functie en proporties van het voorwerp. Naarmate een (kunst)-voorwerp beter lijkt (mimesis) op het af te beelden voorwerp, is het kunst-object schoner.

Volgens Kant
Immanuel Kant(1724-1804) en eerder al Alexander Baumgarten (1714 - 1762) ontwikkelden de theorie van esthetica. Kant schrijft in Kritik der Urteilskraft over smaak en het vermogen om schoonheid te beoordelen. Ruwweg stelt de filosoof dat er geen objectieve methode is om schoonheid te kunnen vaststellen. Schoonheid bestond voor Kant enerzijds uit activiteiten van degene die een object (kunstwerk) observeert (zien, denken en de indrukken die het kunstwerk maakt) en daarnaast ook uit kenmerken van het object zelf.



In de vakantie heb ik een eerste boek van de schrijver Dan Brown gelezen. Wat kan die man geweldig schrijven, feiten en fictie door elkaar, gewoon aanstekelijk. Een nieuwe uitdaging is geboren: het doornemen van werken van bekende filosofen. 

De dip voorbij!

In september een eigen business begonnen, in december half ingestort en in februari, mbv de griep, echt afgebroken. Het is nu begin mei. Gelukkig gaat het een flink stuk beter. Met hulp komt er nu eindelijk schot in. Weer die onderste steen boven. Alhoewel die stenen al wel bekend waren, lukte het mij niet om het gedrag aan te passen. Het is nog niet eenvoudig. Het betekent hard werken. Gelukkig zijn de mensen om mij heen geduldig. Dat mag ook wel, want zelf doen ze ook een duit in het zakje en mogen ze ook aan zichzelf werken. Twee leuke boeken gescoord die een goede steun leveren. Verslaafd aan liefde van Jan Geurtz en Dromen Durven Doen van Ben Tiggelaar. De eerste gaf mij voor de zoveelste keer het inzicht dat ik vooral liefde en erkenning bij andere wil weghalen om mij goed te voelen. De tweede geeft veel practische tips om vooral te gaan doen. Want dromen kan ik heel goed (ik ben een echt dromertje) en lef heb ik ook nog wel, vooral als ik voorbij kan gaan aan alles wat er in het eerste boek beschreven wordt. Maar het doen is nog altijd het grootste probleem. Ook vandaag doe ik van alles om maar niet de verf en het penseel te pakken en mijn schilderij voor opa en oma af te maken. Ja... dit heeft alles te maken met faalangst. Want... als het af is, mag ik het geven. En wat, als de kwaliteit niet voldoende is en men er weer van alles over te zeggen heeft, of erger nog ... als ik zelf niet tevreden ben over het eindresultaat. Van ruzie maken, tot nog even eten, even in de zon zitten in onze gezellige tuin, okay nu naar boven, nog een briefje schrijven en daar hoort een fotootje bij, even zoeken op de computer, oh waar is ie toch, naar oh ja op mijn blog en dan maar even schrijven over dat wat ik weer aan het uitstellen ben... ... en waar ik zo blij van wordt en gelukkig.... ahahahahaha. GA AAN HET WERK EN VOEL JE GELUKKIG MAAIKE! Je hebt het allemaal in eigen hand. 

Netwerk Uitvaartvernieuwers

Afgelopen zondag ben ik bij het funerair cafe van de Uitvaartvernieuwers geweest. Heel bijzonder weer deze bijeenkomst. Ook in dit netwerk zitten mensen een groep te zijn. Heerlijk! Mijn persoonlijkheid weer laten zien, vrienden gemaakt (ahahah) en sterk gebleven. Ach zo ben ik he, gerechtigheid, mensen met elkaar verbinden en duidelijkheid scheppen, ook al wordt je kop gelijk afgehakt. Nu zijn jullie natuurlijk nieuwsgierig, maar ik ga daar verder niets over zeggen.
Wel over het feit dat één van  mijn bedachte producten waarschijnlijk niet zo'n commercieel sterk idee is. Ik heb nu feedback van en kistenfabriek, 2 uitvaarverzorgsters en een kistenschilder herzelf. Deze business is nog niet op gang. Terecht werd opgemerkt dat mensen ook zelf wel een kist kunnen schilderen. Oké. Dat weet ik  natuurlijk ook wel, ik zou ook niemand vragen hahahah, maar ja ik ben dan ook gek op schilderen.
Evengoed zal ik  het toch over een andere boeg moeten gooien en komt deze er fijn bij als het er toe doet. Gisteren en vandaag dan ook verder gegaan met mijn kleur voor uitvaartcentra product. Nummer 3 is klaar, nummer 5 staat zo goed als op het doek, maar daar klopt nog iets niet aan. Nummer 1 moet ik nog wat bijwerken en voor nummer 4 is de basis gelegd. Nummer 2, 6 en 7 hebben in het hoofd al vorm gekregen, dus doorbuffelen. ahhahaha. Zo heeft serie twee  trouwens ook al vorm in het hoofd en nummer 3 en nummer 4.
Jeetje. als toch niemand dit wilt hebben, dan kan ik daar wel een tentoonstelling van maken. 4x 7 is 28 werken allemaal in rood-oranje-geel-groen-blauw-indigo-violet lekker druk zal dat worden met al die kleuren... ahhahahahahah! Nou zover is het nog niet. Eerst maar eens serie 1 afmaken.

Knutselen tussen door!

Ondertussen ben ik ook aan het werk met Derwent potloden. Ik ben altijd een grote fan geweest en nog altijd van Caran d' Ache potloden uit Zwitserland, maar de Engelse Derwent potloden lachen mij ook al een tijdje toe. Van Antoon heb ik met moederdag ook prachtige pastelkrijtpotloden van het merk Derwent gekregen, zo leuk om hiermee te werken. Je kunt ze ook met water bewerken. Ik kan de foto van de pasteltekening niet zo snel vinden, maar wel die van de onlangs aangeschafte Derwent Graphic pencils. Rechts zien jullie de lachende Boedha. Heerlijk plaatje om te tekenen, ik ben blij met het resultaat. Via twitter en facebook krijg ik regelmatig van Derwent prachtige plaatjes van werkstukken. Ik ben dan zo jaloers. Je ziet gewoon het geduld van de kunstenaar in die tekeningen terug. Het daagt mij uit ook nieuwe grenzen over te gaan. Vandaar de behoefte ook met potlood aan de slag te gaan. Links is een tekening van Ilse de Lange. Vrij vertaald naar een foto gevonden op het internet. Spannend deze, want er is maar heel weinig houvast om het beeld erop te krijgen. Als je er een foto van maakt, wordt de tekening trouwens nog zoveel keer zo beter... ahahahahah. Ilse is eigenlijk nog niet af. Maar ach, ik wil door en ook nog andere snelle werken er tussendoor gooien. Trouwens die lachebuik was niet zomaar één, twee, drie klaar hoor....

Kleur in rouwcentra en crematoria

Met dit idee is het eigenlijk allemaal begonnen. Al meer dan een jaar denk ik aan deze beelden. Panelen vol met eenzelfde kleur en dan een afbeelding erin van een kaars. Ondertussen heb ik ook een rode af, maar die is niet zo goed door mij op de foto te krijgen. Mijn ifoontje maakt de meest prachtige foto's, maar die rode lukt maar niet. Hier dan maar een impressie. Het idee is om van alle kleuren van de regenboog een dergelijke afbeelding te maken. De serie kan dan in een reeks worden opgehangen.

Ik ben gek op de kleuren van de regenboog. Niet alleen vanwege hun schoonheid en eenvoud, maar ook omdat ze de basis vormen voor het licht wat wij met zijn allen zo broodnodig hebben om ons prettig en in evenwicht te houden.

Ondertussen ben ik bezig met blauw en groen. Daarna komen violet en oranje en als laatste kom indigo. Daar heb nog geen enkel beeld bij en ga dan ook binnenkort een tubetje indigo bij één van mijn leveranciers halen. Wanneer ze alle zeven af zijn (ook zo'n magisch en wellicht godsdienstig getal) ga ik er mee de boer op.
Binnenkort mag ik wat extra dagen vrij nemen (ik heb teveel overuren en teveel vakantieuren over). Ik ga dan heerlijk aan de slag en hoop dan de reeks af te maken. Nu maar hopen dat de instellingen die te maken hebben met verdriet, rouw en troost mijn gevoel overnemen.

Belastingdienst

Nog geen opdracht binnen, maar al druk in de weer met de Belastingdienst. En nee, ik zie hem niet als vriend, maar zie hem ook niet als vijand. Ze kunnen het nog altijd niet leuker maken, maar wel gemakkelijker. Op de fiets, wat ontzettend gezond, ben ik gisteren naar de bijeenkomst geweest waar de Belastingdienst mij alles heeft verteld over de IB en de OB. Nooit gedacht dat ik zelfs dat leuk zou vinden, maar daar gaat dit verhaal natuurlijk niet over. Dan kan ik je beter verwijzen naar de betreffende website. Tijdens zo'n bijeenkomst, waarvoor je liefdevol wordt uitgenodigd, kom je andere nieuwe zelfstandige  ondernemers tegen. Dat kan leuk zijn en minder leuk, maar in ieder geval was het voor mij leerzaam. Ik heb positief genetwerkt. Een nieuwe ondernemer die lijsten gaat maken. Dat is leuk. Met de door mij uitgezochte speciale gouache verf kan alleen op papier  (oftewel zuigende ondergronden) geschilderd worden. Deze prachtige kunstwerken kunnen worden ingelijst en als een herinnering waardevol aan de muur worden opgehangen. Leuk contact, want zo helpen beginnende zelfstandige ondernemers elkaar, zo mag ik hopen natuurlijk. Dit was de positieve ontmoeting. De wat mindere ontmoeting, maar evengoed inspirerend en vooral één waarmee ik nog meer met mijn beide benen op de grond ging staan, was met een mevrouw die schuin tegenover mij zat.
Bij het horen van mijn bedrijfsnaam en mijn leuze 'Kunst in de laatste levensfase', leek zij geïnteresseerd, maar wel op een gesloten manier. Zij maakte  na de sessie contact met mij en vroeg mij waarom ik de naam 'Gebroken hartjes' had gekozen. Dat had toch immers niets met sterven en de dood te maken, alleen met liefdesverdriet? Na mijn uitleg begreep ze het al beter, maar toch. Zij vertelde mij dat twee jaar geleden haar man was overleden en zij kon zich niet voorstellen dat mensen die weten dat ze gaan sterven behoefte hebben aan schilderen. Ik sprak over een helende werking, maar ik bedoelde vast accepteren, want beter werden deze mensen toch niet meer? Ik was zo druk om mijn goede intenties uit te leggen en mijzelf te verdedigen dat ik pas op mijn fietsje weer richting huis bedacht dat deze mevrouw wel eens nog erg boos en waarschijnlijk ook nog altijd heel verdrietig zou kunnen zijn. Mensen die overbleven hadden vooral troost en heling nodig zo liet zij mij nog weten.                    Zo de eerste valkuil is aan mijn voeten verschenen die ochtend. Ik hoef niet mijn eigen intenties te verdedigen aan mensen die zich tot mijn richten. Ik moet open staan voor de energie van die ander. Als ik niet zo druk was geweest met mijn eigen ik, mijn eigen plan, had ik kunnen reageren op de behoefte van de medemens die mijn aandacht vroeg. Ze verpakte die behoefte dan ook zeer goed met een grote dosis .... ja van wat eigenlijk? Ik had er door heen moeten prikken en de energie weer terug kunnen leggen. Het heeft mij wel weer aan het denken gezet. Ondanks dat ik mij liefdevol wil vast houden aan mijn gekozen doelgroep, zou ik natuurlijk ook kunnen gaan schilderen met mensen die in de rouw zijn vanwege het verlies van hun dierbare of samen kunnen gaan schilderen met mensen die nog hoop hebben op genezing?

De wereld is te groot voor mij. Ik zou iedereen willen redden, maar dat kan nu eenmaal niet. Focussen Maaike! Zo heb ik van mijn coach geleerd. Het wordt langzaamaan tijd! Welk product het dan ook moge zijn, ik voel dat ik mij, als is het langzaam, klaar maak voor de eerste opdracht in het kader van 'Gebroken hartjes'.

Een nieuwe onderneming geboren!

Per 1 september 2012 ben ik een nieuwe onderneming begonnen. Gebroken Hartjes is de naam! Na 4 weken intensieve voorbereiding zijn Antoon en ik naar de uitvaartbeurs 2012 geweest. Deze is eens in de vier jaar en het is goed om daar naar toe te zijn geweest. Ik heb met veel bedrijven en personen kennis gemaakt en wat even zo belangrijk is, zij met mij. Ik was helemaal in mijn nopjes en had tot steun meegenomen mijn relatiegeschenk, een start van het plantje 'Gebroken Hartje' die we aan iedereen hebben uitgedeeld. Dat mocht blijkbaar helemaal niet, maar dat bedacht ik mij toen we net de auto uitstapte op het parkeer terrein. Ahaha lekker op tijd, dan maar door zetten. De brutalen hebben de halve wereld.
Kunst in de laatste levensfase. Dat is waar het om draait. Het is nu belangrijk dat mensen, uitvaartcentra en betrokken organisaties mij gaan vinden. Wat ik te bieden heb, is niet aan te prijzen op 'de markt'. Mensen moeten mijn oplossing weten te vinden. Wat voor oplossingen heb ik dan in mijn winkeltje? Ondersteuning tijdens het afscheid nemen van een leven. Ontspanning dmv in een flow komen, werken of kijken naar vormen, kleuren en gezichten. In balans komen door het kijken naar, werken met en ervaren van kleuren. Ik weet zelf hoe verrijkend en helend schilderen werkt, ik zie wat voor effect het heeft op anderen. Ik wil juist mensen met verdriet en pijn deze helende werking helpen ervaren.
Gisteren naar de open dag naar Hospice Dome geweest in Amersfoort. Het is lastig: ik ben oprecht geïnteresseerd in het bedrijf en wat ze doen, maar heb daarnaast een eigen agenda. Ik moet nog leren dit krachtig doch in harmonie met de omgeving te brengen. Ik deed het gister wel ok, maar merkte ook een gesloten reactie van de vrijwillige medewerker van de Hospice. Ik moet daarmee leren omgaan. Meer in relatie gaan en een gesprek aangaan en niet teveel een monoloog neerzetten. Ach al doende leer ik met elke stap die ik maak. Ondertussen alweer een aantal ideeën op papier gezet en nu aan de schilder. Maar ik moet ook trainen, het lijf vraagt ook wat, de hond laten bewegen, naar een verjaardag en de belasting aangifte regelen. Ahaha nog geen opdracht binnen, maar administratief alweer ontzettend veel tijd kwijt. Hup aan de slag, de energie begint alweer te stromen!