Eind oktober was het zover. Mijn eerste originele Sterrenbeeld verkocht. De maagd samen met het element aarde. Heel fijn voor mij. Niet alleen financieel, maar meer nog voor mij als artiest. Het bevestigde mijn gevoel dat dit is wat ik het liefst doe. Iets maken wat andere in vervoering kan raken. Is dat ego? Het kan best. Het lijkt misschien van de buitenkant zo? Is het misschien ook zo? Ik hoop het niet. Het voelt mij in ieder geval meer als emoties. Mijn ziel wordt geraakt. Mensen blij maken met de dingen die ik maak. Het maakt mijn ziel blij.
Waar ik ook erg blij van geworden ben is de reis die ik met Antoon naar de cultuurstad 'Firenze' heb gemaakt. Ik heb nog nooit zoveel kunst en goddelijke spiritualiteit in een korte periode tot mij genomen. Wat een prachtige stad. Ik had wat hoge verwachtingen. Dit komt omdat er binnen mijn schildersgroep altijd veel over Firenze wordt verteld, er zou veel energie te voelen zijn, vooral bij de werken van de grote meesters. Ik voelde helaas niet zoveel, behalve grote belangstelling voor hoe iets in die vroege tijden vorm kreeg. Grote bewondering ook voor de resultaten. Maar voordat je de energie werkelijk voelt, zullen er eerst wat barrières weg moeten vallen en zal de dagelijkse stress verdwenen moeten zijn voordat je je open kunt stellen voor energiestromen. Gelukkig op de laatste dag, op de heuvel van Michelangelo Buonarroti, onder de trillende klanken van de muziek van twee Indiaanse muzikanten, daar was dan die langverwachte totale ontspanning en het loskomen van emoties en het ontvangen van energie. Ik realiseerde mij dat die energie wel degelijk was binnen gekomen, ik had het alleen nog niet gevoeld. We hebben nog niet alles gezien, genoeg redenen om weer eens terug te gaan.
Het laatste boek van Paulo Coelho hielp mij trouwens bij het vinden van dat korte moment van de ki (chi), de Aleph. 'Aleph, elk moment een nieuw begin' is weer een prachtig boek van hem. Wat kan deze man toch mooi verwoorden.
